Jeśli miłość jest ożywczym słońcem ludzkiej natury
Jakże niełaskawie rozdzieliła ona swe promienie między mnie i tę, którą kocham
Ją ozłociła całym światłem swoim i blaskiem
A moją istotę przenika tylko niewidzialnymi promieniami żaru
Ona jaśnieje, jest chłodna jak tropikalny świetlik
Ja, ciemny, nieurodziwy, podobny jestem świerszczowi w gorącym popiele
S. T. Coleridge
We wszystkich mowach i w języku duszy
Nad wszystkie są dwa słowa
Jak w kroplach rosy po suszy
W nich skarb żywota się chowa
Jak dwie perełki w oceanie życia
Jak dwie gwiazdeczki na niebie
Świecą nam do powicia
Dwa słowa - kocham ciebie
J.I. Kraszewski
Miłość jest jak ten strumień w swym spadku gwałtowny
Co się z źródeł nieznanych rzuca w kraj czarowny
Ileż się w nim nadbrzeżnych piękności odbija
Ileż wdzięków go nęci - on wszystko przemija
I jeden tylko obraz, w czyste łowiąc tonie
Zawsze toż samo słońce w swojem niesie łonie
Z niem się chmurzy, rozjaśnia lata, wieki płynie
Z niem wszystkie mija losy i z niem w morzu ginie
F. Morawski
Co to jest miłość? Po sto razy pytaj
Nie znajdziesz na to odpowiedzi w słowie
W kochanka oczach, w jego duszy czytaj
Co to jest miłość, tak ci o niej powie
Jest to duch jakiś, seraf niewidziany
Odblaskiem światła promieniący z dala
Niebieski promień na ziemi zbłąkany
Co wchodzi w serce i serce zapala