W Polsce obowiązuje Prawo Probiercze (Ustawa z dnia 3 kwietnia 1993 r, Dz.U. nr 55/1993r, poz. 249), co oznacza, że wyroby przeznaczone do handlu, podlegają obowiązkowi badania i cechowania przez specjalne organy probiercze.
Wszystkie wyroby z metali szlachetnych, po uprzednim badaniu, powinny zostać opatrzone cechą probierczą, określającą rodzaj metalu szlachetnego oraz próbą, wyrażoną w częściach tysięcznych.
Obowiązkowi cechowania nie podlegają wyroby ze złota lub platyny o masie mniejszej niż 1 gram oraz wyroby ze srebra o masie mniejszej niż 2 gramy w sztuce lub w dwóch sztukach, gdy w obrocie stanowią parę (np. kolczyki). Jednak dla każdego wyrobu z metalu szlachetnego powinna być przypisana jego masa i próba. Nowe wyroby z metali szlachetnych są ponadto oznaczane znakiem wytwórcy. Wyroby pokryte powłoką z metalu szlachetnego lub je przypominające posiadają znaki "metal" lub "met", które odznaczają je od wyrobów wykonanych wyłącznie z metali szlachetnych.
Na cesze probierczej zawarte są następujące informacje:
rodzaj metalu szlachetnego, z którego wykonany jest wyrób:
RYCERZ oznacza wyrób ze ZŁOTA
KOBIETA oznacza wyrób ze SREBRA
GŁOWA KONIA oznacza wyrób z PLATYNY
GŁOWA PSA oznacza wyrób z PALLADU
próbę, czyli informację o zawartości metalu szlachetnego w 1000 jednostkach
oznaczenie miejsca cechowania: B - Bydgoszcz/ G - Gdańsk/ H - Chorzów/K - Kraków/ Ł - Łódź/ P - Poznań/ W - Warszawa/ V - Wrocław/ Z - Częstochowa
ZŁOTO samo w sobie jest miękkim metalem, dlatego do wyrobów jubilerskich stosuje się stopy z innymi metalami, m.in. srebro, cynk, miedź, pallad, nikiel, które nie tylko utwardzają złoto, ale zmieniają także jego zabarwienie i wygładzają powierzchnię. Większa zawartość czystego złota w wyrobie świadczy oczywiście o większej wartości tych wyrobów.